47-Conan and the Emerald Lotus

Για το βιβλίο

Περιγραφή προϊόντος Ένας μάγος είναι κακό. Δύο είναι καταστροφή... και μάλιστα θανάσιμη. Ο Κόναν, αφού αρνήθηκε να βοηθήσει τον πονηρό μάγο Ετράμ-Φαλ, έχει δεχτεί μια κατάρα που αργά και αμείλικτα στραγγίζει τη ζωή από το πανίσχυρο κορμί του. Το μόνο πρόσωπο που μπορεί να διώξει το ξόρκι –εκτός από τον ίδιο τον Ετράμ-Φαλ, φυσικά– είναι η μάγισσα Ζελάντρα: μια καλλονή με κοράκι-μαύρα μαλλιά που, όπως λέει η ίδια, ασκεί μόνο λευκή μαγεία... Η Ζελάντρα προσφέρεται να σηκώσει το ξόρκι από τον Κιμμέριο, αρκεί εκείνος να της κάνει μία μικρή χάρη: να κλέψει τον θανατηφόρο Σμαραγδένιο Λωτό από τα νύχια του Ετράμ-Φαλ, μέσα στο απόρθητο φρούριό του στην έρημο. Τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει από αυτό, σκέφτεται ο Κόναν. Μόλις μπλεχτεί η μαγεία στη δουλειά, όλα πάνε κατά διαόλου! Δυστυχώς, έχει δίκιο. Απόσπασμα. © Αναδημοσίευση με άδεια. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Ένα Ο αέρας της νύχτας ήταν ζεστός και πνιγηρός, αλλά ήταν πολική δροσιά μπροστά στην πυκνή ατμόσφαιρα μέσα στην ταβέρνα. Ένας γεροδεμένος άντρας με την πανοπλία μισθοφόρου της Ακκαρίας έσπρωξε την πόρτα και κοίταξε τον χώρο. Η κεντρική αίθουσα ήταν ευρύχωρη, αλλά γεμάτη με ένα ετερόκλητο πλήθος ντόπιων, μισθοφόρων και ταξιδιωτών. Ο επισκέπτης πέρασε το κkänου χέρι του μέσα από τα γκριζαρισμένα μαλλιά του και έψαξε το πλήθος για τον άνθρωπο που είχε έρθει να βρει. Στην πιο κοντινή γωνία μερικοί άντρες έπαιζαν ζάρια, άλλοτε αλαλάζοντας από θρίαμβο κι άλλοτε βλαστημώντας από την ήττα. Στο κέντρο του δαπέδου, σκεπασμένου με πριονίδι, κυριαρχούσε ένα τεράστιο τραπέζι με το σχεδόν γυμνό κουφάρι ενός ολόκληρου ψητού γουρουνιού. Οι άντρες είχαν μαζευτεί γύρω του, πίνοντας και παραφουσκώνοντας. «Ε, Σαμτάρε!» φώναξε μια φωνή πάνω από τον θόρυβο της ταβέρνας. Εκεί, στην πιο απόμακρη γωνία, ήταν ο άνθρωπος που αναζητούσε. Ο Σαμτάρε διέσχισε την αίθουσα, αποφεύγοντας με εξασκημένη άνεση μεθυσμένους που χειρονομούσαν και απασχολημένες σερβιτόρες. Αυτός που είχε φωνάξει το όνομά του ήταν ξαπλωμένος στον πίσω τοίχο της ταβέρνας, με τα μακριά μυώδη πόδια του ακουμπισμένα στο τραπέζι. Ήταν ένας γεροδεμένος, ογκώδης άντρας, με δέρμα που είχε ψηθεί σε βαθύ μπρούντζινο χρώμα από τη διαρκή έκθεση στα στοιχεία της φύσης. Φορούσε χιτώνα από αλυσιδωτή πανοπλία και ξεθωριασμένο μαύρο βαμβακερό παντελόνι. Στη μέση του κρεμόταν ένα βαρύ ξίφος σε φθαρμένη δερμάτινη θήκη. Ένα λευκό χαμόγελο ξεχείλισε σε ένα πρόσωπο που ταίριαζε περισσότερο σε βλοσυρή έκφραση, και τα διαπεραστικά μπλε μάτια του άστραψαν καθώς σήκωσε το κανάτι με το κρασί σε χαρωπό χαιρετισμό, καλώντας τον Σαμτάρε να καθίσει. Το χαραγμένο από τον χρόνο τραπέζι κρατούσε ένα καρβέλι ψωμί και ένα κομμάτι βοδινό, καθώς και φουσκωμένες πιατέλες με φρούτα, τυρί και ξηρούς καρπούς. Από τα κομμάτια κόρας και τις φλούδες που ήταν σκορπισμένα τριγύρω, φαινόταν πως κάποιου είδους γιορτή κρατούσε ήδη αρκετή ώρα. «Κόναν», είπε ο Σαμτάρε, «νόμιζα πως είπες ότι τα λεφτά σου τελειώνουν». «Έτσι είναι», απάντησε ο άλλος με βαρβαρική προφορά. «Και τι έγινε; Αύριο θα δουλεύω σίγουρα για κάποιο από τα μισθοφορικά τάγματα αυτής της καταραμένης πόλης, και απόψε διαπιστώνω ότι μου έλειψε ο πολιτισμός περισσότερο απ' όσο φανταζόμουν». Ο βάρβαρος ξέπλυνε τα λόγια του με μια μεγάλη γουλιά κρασί. Ο Σαμτάρε κάθισε και πήρε μια χούφτα ώριμα φρούτα. «Από μακριά έρχεσαι, ε;» ρώτησε, πετώντας σπόρους ροδιού στο στόμα του. «Ναι, από την καρδιά της Κους, μέσα από τις ερήμους της Στυγίας. Φαίνεται πως δεν είμαι πια ευπρόσδεκτος στα νότια βασίλεια». Ο Σαμτάρε σήκωσε απορημένος τα πυκνά του φρύδια. «Μα σίγουρα είσαι Βορειοανατολίτης…» «Κιμμέριος», είπε ο Κόναν. «Αλλά έχω ταξιδέψει πολύ». «Πράγματι», μουρμούρισε ο Σαμτάρε, για τον οποίο η Κιμμερία ήταν ένας ψυχρός και μακρινός τόπος μύθων. «Αλλά ως προς την επιλογή σου για μισθοφορική απασχόληση…» Ο Κόναν δάγκωσε το κομμάτι βοδινό και μάσησε με όρεξη. «Ακόμα προσπαθείς να με πείσεις να μπω στο τάγμα σου;» Ο Σαμτάρε σήκωσε τα χέρια. «Δεν μπορείς να με κατηγορήσεις. Όταν σε είδα στο γήπεδο προπόνησης, κατάλαβα ότι θα ήσουν προσόν για οποιοδήποτε τάγμα σε στρατολογούσε. Και ξέρεις ότι παίρνω επιμίσθιο για κάθε νέο νεοσύλλεκτο. Ομολογώ ότι όταν ρώτησα πού θα δειπνούσες απόψε, είχα στον νου μου κάτι περισσότερο από το να τσουγκρίσουμε μια κανάτα. Το ξαναλέω ότι η Λεγεώνα του Μάμλουκε θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει έναν άντρα σαν εσένα

Συγγραφέας

John C. Hocking

Έκταση

περίπου 260 σελίδες

Χρόνος ανάγνωσης

5 ώ. 11 λ.

Κεφάλαια

38

Κυκλοφορία

24 Οκτωβρίου 2026

Γλώσσες

🇬🇧 EN · 🇵🇱 PL · 🇩🇪 DE · 🇫🇷 FR · 🇪🇸 ES · 🇮🇹 IT · 🇧🇷 PT-BR · 🇲🇽 ES-MX · 🇵🇹 PT · 🇺🇦 UK · 🇨🇿 CS · 🇸🇰 SK · 🇬🇷 EL · 🇭🇺 HU · 🇹🇷 TR · 🇳🇱 NL · 🇷🇴 RO · 🇧🇬 BG · 🇭🇷 HR · 🇷🇸 SR · 🇸🇮 SL · 🇱🇹 LT · 🇱🇻 LV · 🇪🇪 ET · 🇸🇪 SV · 🇩🇰 DA · 🇳🇴 NB · 🇫🇮 FI · 🇯🇵 JA · 🇰🇷 KO · 🇨🇳 ZH · 🇹🇼 ZH-TW · 🇮🇩 ID · 🇻🇳 VI · 🇹🇭 TH · 🇮🇳 HI · 🇸🇦 AR · 🇮🇱 HE

Εκδόσεις

E-book

Μορφή έντυπου

Paperback, 10.6 × 17.5 cm, 320 pages

ISBN

9780812590616

Ηλικιακή κατάταξη

Έφηβοι 13+